Berichten weergeven met het label borduren. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label borduren. Alle berichten weergeven

17 juni 2013

Bonnet'jes en eentje te geef

Bonnetjes-7

In onze entourage werden 3 meisjes geboren. Een vrouwelijke babyboom waarvoor ik scrollend door mijn pins naar een cadeau op zoek ging. Mijn voorliefde voor borduren deed me kiezen voor de Storybook Bonnet. Cute as hell en omkeerbaar.

Bonnetjes-5

Het lijkt een snel klaar project, maar dat was het allerminst. Iets dat kan liggen aan het feit dat ik er tijdens de Vooruit residentie aan werkte (waar veel volk langs kwam - dank u!) of doordat ik er ineens 4 maakte.

Bonnetjes-1

Bonnetjes-3

De bloemige stoffen, waarvan twee Petit Pans, werden bij Hexagoon gehaald, de roze mini pied de poule was een overschotje van dit kleed en dat bonnetje is dan ook voor Lore's kleine.

Bonnetjes-2

Bonnetjes-4

De entourage krijgt het cadeau in een koffertje met washitape slinger. Eén van jullie krijgt de 4de bonnet, wat minder fancy, in een enveloppe via de post.

Bonnetjes-6

De oranje versie met grijze Petit Pan geef ik weg. Wil je een pop, een nieuwe of een toekomstige baby (met maximale hoofdomtrek van 45 cm) van dit handgemaakt kleinood voorzien, laat dan een reactie achter. Woensdagavond wordt een winnaar geloot.


5 april 2013

Gerepareer

Gerepareer-2

Ik heb een voorliefde voor borduurwerk. Ware het niet van een te veel aan interesses en een tekort aan tijd, ik zou mijn muren vol ringen hangen. Toen ik een tijdje geleden deze mensen gepassioneerd over Repair Cafés hoorde vertellen, kreeg ik er een interesse bij. Eentje waar we zeker nog wat meer mee gaan doen, maar die me nu al aanzette tot het repareren van de kniescheuren in de broeken van het überwilde nageslacht. Het werd een soortement van borduursel.

Gerepareer-7

Een try-out weliswaar, waarvan ik de duurzaamheid nog niet onmiddellijk kan bepalen, maar we geloven erin.

Gerepareer-14

De scheuren werden eerst langs de binnenkant dicht gekleefd met een stuk plakkatoen en daarna begon het borduren met stevige katoen waar ik normaal gezien mee haak.

Gerepareer-1

Ik was eerst van plan om alle broeken op dezelfde manier aan te pakken, maar de rust van het borduren bracht nieuwe ideeën met zich mee. Binnenkort dus meer gerepareer. En dan kan ik jullie vertellen of en hoe dit probeersel het overleefde.

Gerepareer-8

En mochten jullie in dit schaamteloze lenteweer nog een idee tot bezighouding voor het kroost nodig hebben. Deze Ikeastof en een stel stiften zorgen daar iedere dag wel zeker een volledig kwartier voor! Wie het kleine niet eert...



25 december 2012

Lief

Ze werd 60 en verdiende een pak warmte, want ze is zoals haar naam klinkt. Lief. A.k.a. Godelieve, tante Ieteke, Lieve of ook gewoon mijn schoonmoeder die springt wanneer ik dat in onze drukke bestaan nodig heb.

Warm

Warm

Warm

Warm

Inspiratie voor de zachte kussenhelft.
Inspiratie voor het borduurdetail.

1 oktober 2011

Borduren voor Vertellementen

Embroidery for Marie and her beautiful family

Of hoe ik het niet aanwezig kunnen zijn op haar grote feest goed wou maken.

Embroidery for Marie and her beautiful family

Embroidery for Marie and her beautiful family

Embroidery for Marie and her beautiful family

Embroidery for Marie and her beautiful family

14 augustus 2011

De vlindertas en tips bij vrij borduren

Butterfly bag

De vragende partij ziet graag bruin, groen en beige. Fleurig is tof en ze houdt van vlinders.
Ik haalde de handleiding boven, dook in de stoffenbakken en deed nog eens aan draadschetsen.

Butterfly bag

De clutterpunk uitleg hielp me de eerste keer goed op weg. Zij vertelt hoe u eraan begint, hoe u de steeklengte en -breedte wat afwisselt en hoe u daardoor eigenlijk met uw draad kan schetsen. Een leidraad die vooral aantoont dat experimenteren toegelaten is en het onwennige 'hoe begin ik eraan?' gevoel wegneemt.

In haar handleiding staat dat ze gewoon garen gebruikt en verder niets bijzonders. Als ik aan vrij borduren doe, gebruik ik zelf wel een ander soort garen, topstitch garen of cordonnet garen. Als bovendraad dan, de onderdraad blijft de gewone stikzijde. Cordonnet garen is een dikkere variant, waar je een duidelijker borduureffect mee krijgt. Omdat ik voor dat soort garen kies, gebruik ik ook een topstitch naald.

Topstitch needles

Dat dikker garen krijg je gemakkelijker door het oog van zo'n naald en je voorkomt stroppen van het garen, wat bij mijn eerste keer met een gewone naald meerdere keren het geval was. Zoals Clutterpunk het vertelt, lukt thread sketchen of vrij borduren met de gewone persvoet echt goed. Een minimale investering dus voor een keer een ander resultaat.

25 juni 2010

Wat te vroeg komt, waardeert men niet genoeg

Miss Bee, MissPatee, Poppie, Severien en Sabine. Met hun stempels en swaps ben ik serieus en retard. Gevolg van veel te lang twijfelen over wat ik ga maken. Veel te veel veranderen van gedacht. Veel te weinig content met wat uiteindelijk op tafel ligt. Veel te vaak herbeginnen. En veel, véél te veel stress om mijn gerief dan ook echt af te geven... Ik nijp hier en daar een oog dicht als 't voor mezelf is, maar als 't voor een ander is, ben ik daar niet gerust in. En waarom liet ik de mensen eigenlijk kiezen!? Miniletterkes... pokkemoeilijk.

De pakketjes arriveerden dus nogal laat in het postpunt, maar das allemaal niet zo heel erg, want naar 't schijnt waarderen mensen iets dat te vroeg komt niet genoeg. Met andere woorden, ze zullen he-le-maal wild zijn van 't volgende:



Voor ieder een origamikoordjeszakske waarvoor ik hier een handleiding vond. De bloemekesstof vond ik bij Den Beer. De stofkes aan de binnenkant zijn resten van mijn moeders werk. Koordjes en bollekes werden gehaakt. Wat een gepruts. De granny squares werden op de trein, veel langer dan verwacht, verdrongen. (Deze info kan nog van pas komen...)

In ieder zakske zat een stempelpad, labelkes en vaneigens de stempels zelf. Sabine's appelhout bleek voor de naamstempels niet groot genoeg. Alternatief: een dominoblokske (behalve dan weer voor de te grote bijenstempel), daarop een pionnetje (Schleiper) vastlijmen en spuitverven.



Voor de swaps met Poppie en Miss Patee vielen mijn ogen op de strijkkralen en ontsproot de naaimachine-strijkkralen-sleutelhanger aan mijn gedachten. Er was ook ééntje voor mezelf voorzien, maar mijn ma nam die al in beslag.



Ander swapextraatje waren de knopen. Drie setjes. Van fimo, gehaakt en stoffen knoopkes uit dezelfde restjes als de binnenkant van de origamizakskes. Daarop een geappliqueerd minivogelke en geborduurde pootjes, een oogske en snavel.



Tenslotte kregen beide madammen (en ikzelve, jeuj!) nog een fimo ring. A sortie met de knoopkes.

En vraagt u zich nu niet af waarom er een sleutelhanger en ring op overschot is? Misschien weet Mama P. daar wel meer over?

10 mei 2010

Voor 't metekindje



Dit weekend was er babyborrel voor 't metekindje. Tijd voor de 'bestelde' ververslap. Van de schoonzus had ik al een paar subtiele hints gekregen over het Thaise walvisstofke dus koos ik dat voor de buitenkant. En voor de binnenkant één van de flanellekes die ik in Marrakech had gekocht. De sluitflap (of hoe moet ik dat noemen) is calicot van de Ikea waarop ik een walvis appliqueerde en die met wat borduursel een mond en waterstraaltjes gaf. Het oogske is een knoop voor een djellaba, ook in Marrakech gekocht.

Tijdens 't maken van deze versie kwam ik twee fouten tegen in mijn eigen handleiding. Foei, ik weet het. Ik paste ze aan. De rode edits moeten alles goedmaken.

Een buikgriepaanval doorkruiste mijn plannen voor meer. Maar das dan voor later.

En moest u zich afvragen wat die foto rechts daar doet. Ik wou u zo een beter idee van de grootte van de ververslap geven, maar een 2-jarige vragen efkes te poseren... tja!

27 april 2010

Shorttekort



Een nijpend shorttekort heerst er hier. Eigenlijk tout court een tekort aan zomerkledij. Eenmaal een jongen maat 92 heeft, is hij blijkbaar verplicht of gewone effen T-shirts of die met grote, schreeuwerige, meestal commerciële, prints te dragen. Broeken zijn altijd 't zelfde, speciallekes naar mijn goesting vind ik gewoon niet. Meerdere middagpauzes werden nu al besteed aan de zoektocht naar tof gerief voor de zoon, maar ik kom dus echt telkens gewoon met lege handen thuis. Alles zelf maken, jaja ik zie dat volledig zitten, maar daar heb ik nu wel wat meer uren in een dag voor nodig. Ik moet toegeven dat ik geen shopbeest ben en dus weinig goeie winkels ken. Door Vermiljoen ontdekte ik nu, jeuj, Jacob. Daar gaan ze mij nog zien, maar in 't vervolg zonder een zoon die mij letterlijk naar buiten trekt.

Soit, van pure miserie heb ik gisteren één van Nils' versleten jeansbroeken verknipt. Zijn lievelingsbroek eigenlijk, de broek met het 'kiele kiele gaatje'. Dat gat moest dus absoluut blijven, maar een deel van de pijpen gingen er af. Ik knipte twee stroken van dat schone autostofke uit de Vermiljoenshop. De stroken hadden als lengte de breedte van de pijpen + 2 cm en waren 4 cm hoog. Ik stikte bij elke strook de uiteinden op 1 cm aan elkaar. Daarna speldde ik die rand aan rand met de rechtse kant op de binnenkant van de pijpen. De stroken werden op een halve cm van de rand vast gestikt. Daarna moesten de stroken naar de buitenkant gekeerd worden. Tenslotte streek ik ze een halve centimeter naar binnen en werden ze op de buitenkant van de pijp vastgestikt.

Ik had 't idee om er nog iets op te borduren, maar 't was laat en 't enige woord dat me toen nog te binnen schoot was stoer. Vandaar. Om 't borduursel intact te houden streek ik op de achterkant van het borduursel, binnenin de pijp dus, een strook vlieseline.



En Thor, mijn klein venteke, zit met broers afdragers en een salopetje dat ik voor één eurooke op de rommelmarkt kocht.

15 maart 2010

Weekendverhalen

Het voorbije weekend was er eentje vol leuke momenten en ik begin natuurlijk, vaneigens, met de geboorte van mijn metekindje!

FERRE



Mijn metekindje, Ferre, kwam een weekje te vroeg ter wereld en zo werd ik plots en heel ineens een hele fiere meter. Speciaal gevoel hoor en een aangenaam idee dat ik vooral de toffe momenten ga meemaken en de babylabeur een keertje niet voor mij, maar voor de broer en schoonzus, is. Haha!

Het bericht van de geboorte deed me zo rap mogelijk achter 't machien springen. Ik had al weken geleden een babydekentje in de vorm van een appel gemaakt, maar wou daar nog een wormachtig iets mee doen. Mijn eerste idee was een gat in dat deken te maken, af te werken met biais en een worm vast te maken aan een lint dat onder de biais was vastgemaakt, maar toen ik daar met passer en schaar in de hand stond, durfde ik niet meer. Ik maakte de worm vast aan een lintje en maakte dat dan met een drukknoop vast aan 't dekentje. 't Kind kan ermee spelen en als hij in 't deken gewikkeld wordt, zal 't niet tochten door zo'n wormgat. Het moest allemaal gebeuren onder zware deadlinestress en mijn worm is dus niet al te schoon afgewerkt. Er werd in sneltempo geborduurd 'een verreke voor ferreke' (snapt ge 't?) en toen ik de wormonderdelen aaneengestikt had en dacht dat allemaal gewoon snel eventjes binnenstebuiten te keren brak het zweet mij uit. Zo'n wormvorm keert ge dus niet zomaar efkes rap rap hé. De klokte tikte meedogenloos voort, 't bezoekuur bleef niet eeuwig duren en ze waren bevallen in Roeselare begot, nog een uur rijden! Rap, rap en vooral hard, hard trekken aan de worm zijn onderdelen, 't was geen goed idee. Eenmaal gekeerd kwam de naad al wat los en begon ik maar rondomrond te zigzaggen. En dan, ge geeft dat af, ge toont ne keer het drukknoopsysteem en dan valt die knoop daar af. De volgende keer spaar ik die hamer dus niet é! Ggggrrrrr... frustrerend vooral als bepaalde mensen rondom u dat dan nog ne keer 'grappig' vinden ook. Maar soit de mama was vooral content met den arrivée van de borstschort en Ferre die ziet toch nog niet al te goed hé...


DE BELOOFDE KADOOKES



Al twee maand geleden (rode kaakskes nu) won Tiene een kadooke toen ik 30 werd en daarna gaven Miekk, Wiek en Katrien zich op om mee te doen aan de PIF-actie. Ik maakte voor hen allevier dit 'poshke' (handleiding via Eloleo gevonden) in linnen, waarop ik eerst een gele ronde bol met vliesofix appliceerde. Nu heb ik spijt van dat geel, ik moest dezelfde stof gebruikt hebben als de binnenkant, dedju! Ik borduurde dan zonnestralen rond de bol en steeltjes voor de bloemen. De bloemen zijn knoopjes die ik uit fimo heb gemaakt en ik probeerde de kleur ervan te matchen met de kleur van de binnenstof en de stof die de ritsuiteinden bedekt. De dames werden per mail gevraagd naar de kleurvoorkeuren en Tiene kreeg het poshke met de libellenstof uit Thailand. De eerste keer dat ik een Thais stofke gebruikt heb. Wiek kreeg de lichtgroene stof, gekocht in de Zijderoute en volgens de verkoper uit Amerika, met een gepatenteerd dessin, daarom duur geworden en zijn laatste meter verkocht hij mij aan een schappelijk prijske. Miekk kreeg het lichtblauwe stofje dat ik op een rommelmarkt vond en Katrien kreeg de roze stof, gekocht bij Mertens in Melle.

HET KIPPENHOK



Koppijn heb ik ervan gekregen, echt waar. Ik kwam thuis met bar-sten-de koppijn van al die initiële zenuwen, al dat getetter en al dat opgewonden denken van 'wauw'. Ge kunt het intussen al bijna overal lezen en ze liegen niet, het was gewoon echt heel erg fijn. Achteraf gezien kon het ook moeilijk anders, allemaal dames met dezelfde interesses, koffie, lekker eten en kadookes, dat kan niet mislopen hé. Vooraf dacht ik daar anders over, hoe meer de tram de Haspelstraat naderde hoe harder ik mijn hart voelde kloppen. Heel alleen binnenwandelen, 't was een ganse opdracht, op 't einde van de namiddag was 't eigenlijk nog een grotere om te vertrekken. Ik vertrok dus ook met een voldaan gevoel, eindelijk eens gezichten bij de blognamen, een bijna lidkaart voor een bijna maandelijkse bijeenkomst van een Gentse creaclub, Vermiljoens regel van drie bij breifiasco's (later meer daarover), pedagogisch al dan niet verantwoorde opvoedtips van Tante Hilde en natuurlijk ook de 'beter-dan-chocolade' Eloleotas. Mijn kadookes in die tas: de zeepkes van Vixi, gehaakte bloemen van Oo Jipie en Vlijtige Vink, de chocomelkbenodigheden in een gebreid zakske van Riet, het naaipotje met echt schone knoopkes van ... (help wie gaf me dit ook alweer?) en een foto door Muriel die nu op mijn schouw staat. Mijn eigen maakplannen raakten in de war toen het metekindje plots geboren werd, dus maakte ik zondagvoormiddag nog rap een paar notaboekskes. Ik maakte ze zo en gebruikte voor de kaft telkens een knutselwerkhandleiding uit een kringloopboek.

Tot slot nog dit: dikke merci aan Vermiljoen en Janina voor de organisatie!

SCHANDE, OH SCHANDE



Ik lees nog efkes de andere blogs en ik besef bij 't lezen van Annelyse's meetverslag dat ook ik deze fantastische postkaart van Prutsen kreeg. Shame on me om dat zo te vergeten!

25 februari 2010

Pendelen en borduren tegen de chaos

5.50h: opstaan (ik)
5.55h: wassen, aankleden, me toonbaar maken
6.15h: ontbrekende spullen verzamelen
6.25h: heen-en-weer-boekskes invullen
6.30h: opstaan (MDH en Thor)
6.35h: Thor aankleden en snotvrij maken
6.45h: opstaan (Nils)
6.50h: gezamenlijk ontbijt
7.05h: deur dichttrekken
7.10h: tram op
7.24h: trein op

Zucht... sinds deze week is 't opnieuw van datte, iedere dag, behalve op Zalige Woensdag. Ik heb het u nog niet laten weten, ik moest eerst efkes bekomen. Niet dat dat nu al helemaal gebeurd is, maar ik werk eraan.

7 maand geleden begon de tijd thuis en ik heb het met momenten vervloekt, maar op vele andere momenten de hemel in geprezen. Hoe langer ik thuis zat, hoe meer ik voelde dat ik ook wel eens iets anders wou doen, maar toen kwam daar de dag waarop het zo dichtbij kwam, dat ik er meer en meer tegenop begon te zien. Om maar ne keer te zeggen, het is dubbel hoor zo uw mini's achterlaten om weer te gaan werken. Maar soit, het is dus weer van datte en na een paar dagen heb ik al twee dingen (her)ontdekt. Eerst en vooral hoe zalig de vrije woensdagen zijn en hoeveel meer ik de tijd met mijn kinders dan apprecieer. Daarnaast heb ik (naast de sardinenadelen) de voordelen van het pendelen weer ingezien. Pendelen, dat geeft mij tijd om efkes na te denken, om de chaos in mijn hoofd op te ruimen en er plaats te maken voor ideeën (ge weet wel, zoals bij de tandarts). Niet dat er nu nog zoveel tijd rest om die uit te voeren, maar kom, ik ben daar al content mee. Lig ik daar in die trein dan de ganse tijd met mijn ogen dicht? Neen gij, das tijd die zorgvuldig besteed wordt, tijd namelijk om het handwerk boven te halen. Breien was mijn vroegere treinding, deze week heb ik het borduren ontdekt. Ge ziet daarbij iets minder angst in de ogen van de mensen die naast u zitten, er is zo geen ellebogenwerk voor nodig en vooral, dat maakt mij rustig zeg!



Dat borduren gebeurt nu als onderdeel van het kadooke voor Tiene en de PIF'ers. Ik gebruikte dit boek om wat professioneler te borduren dan bij de eerste poging en die steelsteek en losse kettingsteek gingen gelijk vanzelf. 't Borduren is een stukske van wat ik voor de kadookes in gedachten had dus ge kunt er eigenlijk nog niet zoveel van afleiden. Wat ge wel kunt afleiden is dat het allemaal wat traag gaat, maar ik veronderstel dat ik dat als werkende madam wel vergeven wordt.

Wat ik ook nog ne keer wou zeggen is merci. In kinderverzorgtijden waarbij veel buiten komen geen optie was, in tijden van RSV, buikgriep en overdadige snotproductie was U mijn link met de buitenwereld. U was mijn momentje voor mezelf, mijn eens-iets-anders-zijn-dan-alleen-maar-mama. U was mijn inspirerende stok achter de deur die ervoor zorgde dat er hier af en toe eens wat creatief gedaan werd. U hield mij staande... Wat een dramatiek hé, 't is er een beetje over 'k weet het. Maar kom, ik wil eigenlijk gewoon zeggen "merci, 't is tof om tesamen met U in blogland te mogen vertoeven".

12 januari 2010

Voor Kamiel en de Pooh-fan



Een volledig mannelijk zaalvoetbalploegske, dat hebben we met die ene bende maten intussen wel voor mekaar gekregen. In mijn entourage worden er blijkbaar geen meiskes geboren. Allemaal kleine ventjes tot nu toe. Ligt dat aan 't eten of zo? De sterrenstanden? Den tijd van 't jaar? Er worden toch nog wel meiskes geboren hé?

Kamielke is dus een ventje, een borstgevoed ventje met een Pooh-fan als moeder vandaar nog eens de borstschort en vandaar het Pooh-silhouet. Ziet u hem erin? De MDH* moest nogal lang kijken...

Voor de schort wou ik iets maken waar je ze in kon steken en dat ding moest ge dan makkelijk in je sjakosj kwijt kunnen. Dit oprolsysteem is het geworden, moest ik 't opnieuw doen, er zouden wat dingen aan veranderen, maar 'nwois content bestoa wok' (dixit mijn West-Vlaamse ma) dus we leggen ons momenteel neer bij deze versie en hopen dat de Pooh-fan dat ook doet. Het is eigenlijk een stuk vilt genaaid aan een stuk bloemekesstof met daartussen vliesofix (dan gaan de gekartelde randjes normaal gezien niet te rap uitrafelen). Ook gebruikt: elastiek om compressen en kotsdoekskes (hier ééntje met mijn eerste borduurkunsten) onder te steken, een knoopke in fimo en een veterke om rond het knoopke te draaien bij wijze van sluitsysteem.

*MDH: Man des huizes - vindt bloggen een pure schending van de privacy - beschouwt blogs lezen als serieus voyeurisme - wenst volledig anoniem te blijven.