26 februari 2014

De Afrikamicrobe

Bijna 2 dagen ben ik nu weer thuis en ik had die nodig om de emoties tijdens de laatste dagen Kenia te kunnen plaatsen voor ik er nog eens over kon schrijven.
Na de zaterdag met het waterputfeest, een zondagochtend in de mis en een zondagnamiddag uitrusten, werkten Liesbeth, Hanne en ikzelf tijdens de tweede week iedere dag in de naaischool.

@Kenia

@Kenia

@Kenia

@Kenia
 

Eddy en Hans, a.k.a. MacGyver, werkten verder aan de elektriciteit in de school en in de primary school van het Kids of Kenya project op het terrein waar ook de naaischool staat. De woning van de boer, die door Annick for Kenya enkele dieren geschonken werd waardoor de meisjes elke dag van verse melk voorzien worden, kreeg regenpijpen. Er werden enkele naaimachines hersteld, er werd een schommel gemaakt, enzovoort.
@Kenia

@Kenia

@Kenia

@Kenia

@Kenia

@Kenia

De tweedejaars stikten onder leiding van Liesbeth onder andere 24 pandenrokken. De eerstejaars werkten met Hanne en ikzelf verder aan hun eigen opdrachten. Op twee weken tijd maakten die eerstejaars een machinehoes, een opbergzak voor de keuken, een kinderrokje, een kinderhoedje en enkele bloemenbroches. Indrukwekkend wanneer je weet dat ze pas met naaien gestart zijn op 20 januari. 
@Kenia

@Kenia

@Kenia

@Kenia

De meisjes zijn ongelooflijk leergierig en willen zo snel mogelijk vooruitgang boeken. Voor sommigen onder hen betekent dit iets zo snel mogelijk afwerken ongeacht de kwaliteit van hun werk terwijl andere meisjes oog voor detail hebben en belang hechten aan de afwerking. Met in het achterhoofd het doel voor het komende jaar benadrukten we twee weken lang hoeveel belangrijker kwaliteit dan kwantiteit is en werd er serieus wat los getornd. Op het einde van de tweede week keken we met zijn allen tevreden naar de resultaten, verdeelde Hans 16 kg Vlaamse tweedehandskledij tussen übertevreden meisjes en organiseerden die meisjes samen met Mwajuma een afscheidsfeestje met Afrikaans eetfestijn. Er werd gespeecht, gezongen, gedanst, gelachen en geweend. Hoe rationeel ik mezelf ook tot de orde riep, de tranen kon ik die dag niet meer tegenhouden na enkele emotionele weken die eindigden met het gevoel dat ik iets belangrijks achter moest laten. 
@Kenia

@Kenia

@Kenia

@Kenia

@Kenia

@Kenia

@Kenia

@Kenia

@Kenia

@Kenia



@Kenia

@Kenia

@Kenia

De naaischool in Ganja La Simba is een echt succesproject en de plannen ermee worden steeds groter. Toen de school werd gebouwd, startten ze oorspronkelijk met 1 stik- en kniplokaal met tussenin een kantoor voor de verantwoordelijke leerkracht. Een groep meisjes kon zo aan hun eerste jaar beginnen. De school werd snel uitgebreid met een tweede stiklokaal waar de eerste groep aan hun tweede jaar kon beginnen terwijl 12 nieuwe eerstejaars werden aangetrokken. Eind dit jaar (het schooljaar start er in januari en eindigt in december) kunnen de tweedejaars hun eindproef afleggen in de polytechnische school in de buurt. Slagen ze, dan krijgen ze een officieel diploma waarmee ze als stikster tewerk gesteld kunnen worden.
Naast de stiklokalen en het kniplokaal werd nog een extra ruimte voorzien. De bedoeling is die tegen volgend jaar in te richten als productieruimte. De beste tweedejaars zullen de kans krijgen om in die productieruimte aan de slag te gaan. De bedoeling is vooral opdrachten van naburige scholen binnen te halen voor de productie van schooluniformen. In Kenia moet ieder schoolgaand kind een uniform dragen, er zijn er dus nogal wat nodig. Leveren de meisjes kwalitatief werk dan is de kans groot dat de productieruimte een succes wordt en de naaischool bijgevolg volledig zelfonderhoudend wordt. Fingers crossed...
Tijdens onze laatste zaterdag trokken we ter prospectie naar de naaimachinewinkel in Mombasa en werd luidop van wilde productieplannen gedroomd. Het verhaal van de school is zo mooi en het is zo'n succes (wat daar helemaal geen evidentie is), ik hoop van harte dat ook de productieplannen een vliegende start zullen nemen. 
Zondag was onze laatste dag in het land waar ik besmet werd met de microbe waar ze me voor waarschuwden. Na een strandwandeling namen we met wat water en enkele Tuskers afscheid van Hanne en de andere studenten. Een rustige afsluiter van twee fantastische weken Kenia.

@Kenia

@Kenia

@Kenia

Wie nog meer foto's wil, zie flickr!



25 opmerkingen:

  1. Prachtig verslag van een unieke reis! Knap!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fantastisch verslag en geweldig om te zien! Ik kan me inbeelden dat het heel emotioneel is en je, zelfs met de beste wil niet kan wapenen tegen dit soort emoties.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De Afrikamicrobe is een schone microbe, gezond ook, ik heb ze - vanzelfsprekend - ook. Een ervaring die je wel nooit zal vergeten, daar kan je van op aan.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Er werd en wordt daar prachtig werk geleverd. Fijn dat je ons even deelgenoot maakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Met plezier en een gezond tikkeltje jaloezie zag ik je bertrekken en na korte tijd wist ik dat je ook gebeten was... Afrika is zo moeilijk uit te leggen maar eens je je hart er verloren bent, ben je het er voor eeuwig een beetje kwijt. Gevolg is dat er een warm plekje in je hart is waar je altijd zonder veel moeite dat pure gevoel kan omarmen. Een ervaring die zal blijven kleven en een genegenheid die nimmer verdwijnt. Jij/jullie brachten dat terug naar boven. Dank voor al dat moois daar, dank om het te willen delen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ah Annick, ik kan erin komen. Wat was ik daar graag!

      Verwijderen
  6. Wat weer een mooi verslag en wat ben je toch een bijzonder mens!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik word helemaal blij vanbinnen van de vrolijkheid die van de foto's spat, van jouw liefdevolle beschrijving, en van het moois dat jullie daar al verwezenlijkt hebben. (oh, en die mis, daar kunnen ze hier nog wel wat van leren!) Geniet nu maar van het weer-thuis-zijn, al is een stukje van jou waarschijnlijk nog steeds daar.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Brrr. Ik krijg er gewoon kippenvel van. Dat moet een machtig gevoel zijn, om dat allemaal met je eigen ogen te kunnen zien en die sfeer te voelen.
    Wanneer ga je terug? ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Liesbeth Wouters27 februari 2014 09:10

    Ja Sharon echt mooi.. ik krijg alweer tranen in mijn ogen van ontroering bij het lezen van al wat we daar konden beleven, en de foto's van de meisjes krijgen me alweer helemaal stil ..
    het aftellen tot ons volgende vertrek is hiermee gestart !

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een mooi verhaal en beeld. Mooi werk en wat een blijdschap bij de mensen. Ik snap wel dat dat indruk maakt zeg. Een prachtproject.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ooit wil ik ook zo'n Afrika-reis maken, en ongetwijfeld kom ik geruïneerd terug. Schoon wat je daar gedaan hebt!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. prachtig! petje af voor al dat moois!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat een mooi verslag! En ook heel mooie, inspirerende foto's, ik word er een beetje stil van :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Een mooi verslag van een geslaagd project.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. waw waw waw.
    Het moet fantastisch geweest zijn, om dat allemaal te zien, mee te maken en opnieuw je steentje bij te dragen. Je bent besmet met een gezonde microbe waarvan ik denk dat ze nog lang neveneffecten gaat hebben :). Maar ik weet zeker dat het positieve effecten zullen zijn :).
    Ik kijk al uit naar de dia-avond ;).

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat voel ik me trots...trots op hoe we via Van Katoen de wereld een klein beetje kunnen 'beter' maken, maar nog meer trots op jou, Liesbeth, Hans en Eddy. Ongelooflijk wat jullie daar allemaal doen en betekenen. Respect! xx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je mag zeker trots zijn mateke, op jezelf dan vooral! x

      Verwijderen
  17. Hallo
    wat heerlijk om jouw verslag te lezen...het brengt me helemaal terug naar de naaischool, Mwajuma en de meisjes ! Ze hebben ook mijn hart voor altijd gestolen. Wat een fijn project hé ! Misschien gaan we ooit samen terug :-)
    het ga je goed !
    veel groeten van Martine

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Heel erg mooi verhaal. Ik krijg er ongelofelijk veel heimwee van naar mijn eigen stage in Togo. Prachtig wat jullie daar in Kenia verwezenlijkt hebben, respect!

    BeantwoordenVerwijderen