Vrijdagavonden bestonden uit blije weerziens, activiteiten uitdenken en lonken naar onze mannelijke tegenhangers. Zaterdagnamiddagen waren er om onze sloebers, springers, roodkapjes ... te entertainen en de avonden daarna werd er met de KSA op café gegaan. Zomermaanden werden zo uitgebreid mogelijk besteed aan zowat alle vormen van handwerk om dan eind augustus met al dat creatief en jong geweld eindelijk op kamp te kunnen gaan. Zonder KSA, stel u voor.
Bladerend door wat fotoalbums sijpelen de intussen al wat vergeten verhalen binnen. Bekijken van die foto's deed ik al lang niet meer, maar dit weekend trouwde 1 van mijn 'kleintjes'. Een vrolijk, energiek kind dat met haar 6 jaar in mijn eerste lichting sloebers zat. Toen dat blond klein koddig ding voor mijn neus stond wist ik het direct. Loreke werd mijn keppekientje en dat bleef ze zolang ik leidster was.


En ja hoor, ik lig daar ook tussen. Intussen rollen we niet meer zo vaak rond in modder. Ik werd oud en Lore groot en samen prezen we facebook om zijn reünietalent. Ze vertelde over haar aankomende huwelijk en we spraken af dat ik het kleedje voor het bruidskindje zou maken. Er werd een prentje uitgewisseld dat een tijd geleden op de Pepatino site te bewonderen was, stoffen werden bij de Soldeur gehaald en ik vertrok van een simpel A-lijntje uit één of andere Ottobre.
Het bruidskindje droeg dit.


En Loreke schitterde in het wit.













Zalig toch, die leidsterperiode... Ik krijg spontaan een herinneringenaanval. Ligt gij naast Loreke in de modder daar? En een schoon kleedje, uiteraard!
BeantwoordenVerwijderenYep naast Loreke! :-)
VerwijderenGoh, ik word altijd zo mushi van trouwfoto's waar het geluk en de liefde vanaf straalt.
BeantwoordenVerwijderenIt's a beaty, the dress!
Jongske, ik word er zowaar wat emotioneel van.
BeantwoordenVerwijderenProficiat Loreke!
En schoon, dat kleedje, prachtig in al zijn eenvoud, en tegelijk zo bijzonder.
Dat is raar he, dat die kindjes van toen nu groot zijn :-). Ik had ook zo'n kindjes, ooit. En nog ooiter was ik zo'n kindje.
BeantwoordenVerwijderenHet kleedje is supermooi, past helemaal in uw less is more filosofie van de laatste tijd he :-).
Wat een mooi kleedje. Hier ook 3 dochter bij de KSJ van toen ze 5 werden. Ondertussen is ze oudste al een jaar leidster van de sloebers. Vrijdagavond na school onmiddellijk naar de lokalen om voor te bereiden, zaterdagnamiddag ronde en 's avonds gezellig samen op café. Om nog maar te zwijgen van de tentenkampverhalen! Ik ben blij dat ze in zo'n fijne groep zitten. Ondertussen ook haar liefje daar gevonden!
BeantwoordenVerwijderenHeeeeel mooi kleedje!
BeantwoordenVerwijderenOh ja, al die herinneringen. Hier ook nog een VKSJster in hart en bloed. En mijn febbekakskes zijn ook allemaal al zo groot.
BeantwoordenVerwijderenPrachtig kleedje! En een schone kleurencombinatie!
BeantwoordenVerwijderenSuper mooi! Vast vereerd om zoiets te maken voor op zo'n belangrijke dag!
BeantwoordenVerwijderenOooh wat een schoon kleedje! En een knappe bruid zeg, dat Loreke.
BeantwoordenVerwijderenModder, mooie mensen die op die momenten niet bezig waren met 'ligt mijn haar wel goed' en heel, heel veel lachen. De jeugdbeweging. Waarisdentijd.
BeantwoordenVerwijderenEn wat een dot van een jurk.
Leuk verhaal!
BeantwoordenVerwijderenIk voel met momenten ook zo'n weemoedige bui hangen :-)
Paste het jurkje goed voor het bruidskindje? Ik maakte dat model ook, maar moest het smaller maken.
Waw, dat kleedje schittert gewoon in zijn eenvoud. Heel mooi. En tof, die leidsterverhalen. Ik ben dat nooit geweest, jammer eigenlijk.
BeantwoordenVerwijderen'lievelingskes' die groot worden, doen mij altijd beseffen dat ik ouder word. En ook: hoewel leeftijdsverschillen een beetje vervagen als je ouder wordt, je blijft toch altijd een beetje 'hun leidster' hé?
BeantwoordenVerwijderenEen erg mooi kleedje trouwens!
Ooooo! (voor de nostalgische jeugdbewegingherinneringen, voor de knappe bruid en voor het schattige jurkje)
BeantwoordenVerwijderenOh zo tof! Mijn herinneringen aan mijn ksa-periode komen boven... Ik ben zelfs samen met mijn keppekientje van toen doopmeter- en peter van het schattigste kind ter wereld!
BeantwoordenVerwijderen"en ik werd oud" mo da klinkt zo dramatisch, ge zijt nog zo jong! De jeugdigheid springt er van af, ik voel mij nu gelijk ineens ne snotter :p
BeantwoordenVerwijderenOverigens prachtig kleedje!
Oooooooh, dat jurkje is prachtig! Ik ben blij met mijn jongensgeweld, maar als ik zo iets moois, zie passeren, dan vloek ik toch eens heel stilletjes.
BeantwoordenVerwijderenZalige tijden, merci om mij der effe aan te herinneren(dan wel bij de KLJ, maar daarom zeker niet minder schoon!)
BeantwoordenVerwijderenSchoon kleedje, less is duidelijk more!
BeantwoordenVerwijderenEen pareltje!
BeantwoordenVerwijderenAch wat mooi, dat moet een mooie dag geweest zijn :)
BeantwoordenVerwijderenWat gaaf! Ja kleine meisjes worden groot!
BeantwoordenVerwijderen*schoon*
BeantwoordenVerwijderenHeel schoon! En ontroerend!
BeantwoordenVerwijderenZo'n schoon retro kleedje.
BeantwoordenVerwijderenOoh, wat een heerlijk verhaal :) En prachig kleedje!!
BeantwoordenVerwijderenIk doe hier een ontdekking van jewelste... Ik volg al een tijdje jouw blog. Ben vooral fan van je jongens hemdjes, daar ik zelf een jongen heb en één jaar naailes gevolgd heb. Soit, ik lees dus dit bericht over 'keppekientje' en wat blijkt.... dat 'keppekientje' van jou is gewoon dé kinderverzorgster ( wat een woord...) van mijn zoon!!
BeantwoordenVerwijderenén mijn schoonzus staat ook op de foto!
Wat is de (blog)wereld toch klein.... :)
Inderdaad een mooi kleedje, eenvoudig maar superkoddig!
Ewel ja klein inderdaad! Grappig!
VerwijderenSuperschoon kleedje en echt leuke foto's!
BeantwoordenVerwijderenO ja, t was Janina, hierboven :).
BeantwoordenVerwijderenhe sharon, ik nomineer je voor de sunshine award om je eens in het zonnetje te zetten!
BeantwoordenVerwijderenliefs