18 september 2011

De tekentafeldeur en het werk dat eraan vooraf ging

In april 2010 startten onze verbouwingen. Nu zien we eindelijk licht aan het einde van de tunnel en in dat ooit erg donkere huis. Af is het hier nog niet, maar er werd intussen wel al serieus wat werk verplaatst. Een ware transformatie voor mensen die hier maandenlang niet geweest zijn, maar zelf zien we dat eigenlijk niet zo goed.

Ach neen, want wij wonen in dat huis waarin we steeds naar daar dat beetje meer verlangen, als verwende nesten die niet meer weten waar we ooit begonnen zijn. Wat willen wij dan wel? Een badkamer. Daar kan ik dik over zagen omdat we nu ook al wel een dik jaar zonder zitten. Eén kraan hebben we, de hoofdkraan, ergens vooraan het huis. Manlief creëerde een web van tuinslangen waarmee toilet, wasmachine en een spoelbak van water voorzien worden. Voor warm water hebben we zo'n waterkoker, maar intussen ben ik die beu en ga ik mezelf met koud water te lijf. Lijf en haren eigenlijk, ik verdoe mijn tijd niet meer wachtend op de 'klik' en het niet meer brandende lichtje. Tanden op elkaar en doorbijten.

De wedstrijd der stoerste inwoners win ik hier niet mee. Dat doet de MDH. Degene die nóg harder doorbijt en zowel in de week als in het weekend bergen werk verzet. Vaak letterlijk. Hoe hij het volhoudt? Misschien helpt ons dagelijks gezamenlijk al dan niet vloekend uiten van al dan niet gezamenlijke frustraties?

Over een te vuil huis. Over kinderen die overal aan zitten. Over een tekort aan plaats. Over een teveel aan stof. Over de nood aan een douche. Over waarom een HUBO bezoek telkens zo lang moet duren. Over de behoefte aan een wc-deur. Over de niet behoefte aan wc-geluiden. Over dat vieze gordijn dat nu echt vervangen moet worden. Over praktisch denken versus 'ik wil NU al iets inrichten'. Over hoe alleen voor de kinderen zorgen ook echt wel lastig is. Over de steeds grotere berg 'werk T-shirts'. Over hoe duur het containerpark wel niet is. Over hoe loodgieters voortaan op onze zwarte lijst staan. Over die f*cking vuile vlekken op mijn nieuwe handdoeken. Over rondslingerend werkgerief. Over het teveel aan was. Over de buurvrouw die vraagt wanneer we dan onze haag eens gaan scheren. Over de stand van de rekening. Over op zondagavond moeten kuisen. Over dat we 't nooit meer opnieuw zouden doen.

Die laatste was tot voor kort onze lijfspreuk. We leefden telkens in één deel van het huis terwijl aan een ander werd gewerkt. Vier mensen en alle benodigheden op een paar vierkante meter, geen aanrader. Maar nu we het ganse huis gebruiken, hebben we (adem)ruimte. Er is overal wel nog wat of veel te doen, maar er ligt chappe (lees: karton) en hier en daar zelfs al vloer. De kleintjes kregen een eigen speelruimte en werden daarmee andere kinderen. Kinderen die weten dat ze mogen rondlopen, maar van die vieze muren moeten blijven! We komen er wel. Ooit en vraag me niet wanneer. Verbouwen en daar een einddatum op kleven? Mwhoehahahaha.

In de speelruimte moeten nu muren en een plafond aangepakt worden. Hetzelfde voor de lees/tv/zetelruimte. De garage/wasplaats en badkamer wachten op een loodgieter die niet op onze zwarte lijst staat en de keuken wacht op meer geld. Een dampkap en tweedehands fornuis konden er nog net van af en gelukkig was er altijd al de mooie lange houten tafel. Die zorgen samen voor gezellig ontbijten, pannenkoekenbuffets, snel klaar maaltijden en binnenkort weer feestmaaltijden. Voor onder andere vrienden die in de verbouwingsroes verwaarloosd werden. Vrienden die onze tuin binnenkort nog eens een keer puinvrij helpen maken en die ik bij deze waarschuw over de echt wel grote berg en de nog steeds ontbrekende wc-deur.

Even binnenkijken?

De keuken.

Old kitchen

Old kitchen

Old kitchen/bathroom

...

No more kicthen/bathroom

Kitchen under construction

Kitchen under construction

Kitchen under construction

Kitchen under construction

Kitchen under construction

Kitchen under construction

Kitchen under construction

Something like a new kitchen

De badkamer.

Old bathroom

From old toilet...

to a...

New 'bathroom'

new toilet

New bathroom

De garage/wasruimte.

No garage

Half a garage

Garage

Garage

Garage

Garage

De speel-, lees- en kijkruimte.

The playroom before

...

Playroom under construction

Playroom under construction

Playroom under construction

Playroom under construction

Playroom under construction

Toiletdoor became playtable/writing board

Toiletdoor became playtable/writing board

De achterkant.

The back

The back

Pfffff...

De voorkant.

The front

The front

The front

The front

De vaak verhuizende constante.

Whatever happened, I got my own spot

De kinderen bij 't begin.

Thor when the renovations started

Nils when the renovations started

De kinderen nu.

Fun in the playroom

Fun in the playroom

U ziet het. Veel gebeurd, maar we zijn er nog niet.

En de titel van dit bericht gaat over die blauwe tafel en eigenlijk deur. De oude toiletdeur werd met krijtverf beschilderd en op schragen geplaatst. Ideaal voor kinderen die houden van playmobil, bouwwerken, knikkerbanen en tekensessies.

47 opmerkingen:

  1. Zeer herkenbaar; wij zijn nu 2 jaar aan het verbouwen en de laatste maanden zijn we aan de benedenverdieping begonnen. Ook hier geen badkamer; wij gaan heel veel zwemmen/ haar wassen. 't Is ook een mogelijkheid :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. En hoe presteert gij het om ondertussen nog zo'n schoon naaisels te maken?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Awel ik ging net hetzelfde vragen als Juffrouw Sanseveria. Chapeau, echt waar! Ik zou er de courage niet voor hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wij hebben ook verbouwd, maar half zo lang en half zo grondig, en dat vond ik al vreselijk... Hier een groot hart onder de riem, jullie doen dat goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het gaat hem vaak om de moed erin te houden, met je doel voor ogen lukt dat wel. Wij zitten ook door het stofbijten, terug op je blote voeten kunnen lopen, heerlijk, al begint het gapend gat in de deur ons nu wel duidelijk te maken dat we doormoeten al was het alleen al omwile van de koude die op komst is. Petje af en jullie komen er wel samen met die strijdlustige ridder :0)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. wat een respect heb ik voor jullie! Ik krijg het al benauwd als ik naar de foto's kijk.
    Het is wel de meest ultieme relatietest volgens mij ;-)

    Succes nog!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik vind dat echt knap van u. Een dikke WAUW vanuit de kempen! Allé jong, wat een werk & gezwoeg, maar wat gaat dat zo'n mooi resultaat geven! Stilletjesaan begin je echt te zien en te voelen waarom je het doet, niet?

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Tjongejongejonge! Wat knap zeg! Echte bikkels zijn jullie (allemaal)!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oh help, hier zou ik niet in kunnen overleven...toch niet met twee rondhuppelende kinderen erbij! Petje af!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Nog efkes. Het ziet er al fantastisch uit. Uw MDH is een kei! En jullie verdienen allemaal een medaille voor moed en zelfopoffering voor het niet hebben van een badkamer.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Prachtige foto van de kindjes!
    Maar echt zotjes.
    Het wordt een plaatje, met jouw smaak ben ik daar zeker van!
    Maar ik zou al helemaal gek zijn. Ik kan niet tegen warboel. Ik heb een autistisch kantje. Flipperdeflip.

    Op een schone, snelle afloop! Schol!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. @Sahara kids: LOL, wij doen dat ook!

    @Juffrouw Sanseveria: Ik krijg dus gelukkig telkens een stukje ruimte om te naaien. Meer is daar niet voor nodig hé.

    @Sigrid: Inderdaad...

    @Celestine: Das waar en jullie binnenkort zelf eens hé, want zo'n pannenkoekenfestijn, daar moet jij ook naartoe!

    @Oon: Niet overdrijven é! We doen het onszelf eigenlijk ook aan hé. Trager en in brokjes verbouwen had ook gekund, maar geduldig zijn we niet dus ja.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. @Emma en Mona: Ik heb uw ogen gezien toen je hier was... :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik denk dat er ons ooit ook zoiets te wachten staat... Ik zal mijn vriend de foto's maar niet laten zien, of hij ziet het niet meer zitten ;-)
    Nog veel doorzettingsvermogen, zou ik zeggen! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Zie het zo : 't kan alleen maar beter worden en eens jullie huis 'af' is, zal het al de moeite, zweet en stof waard geweest zijn. 't Moet lastig zijn om met 2 kleine prutsen op een bouwwerf te leven. Mijn zoon woont nog thuis maar is ook een huisje aan 't verbouwen (niet zo'n grote verbouwingen als bij jullie) en 'k denk dat hij niet beseft hoe gelukkig hij is dat hij, tijdens zijn verbouwingen, nog thuis kan wonen en niet in 't stof en de vuiligheid moet leven. Houd de moed erin : zo te zien is het ergste 'voorbij'....

    BeantwoordenVerwijderen
  16. miljaaar wat een werk! de moed zakt me hier lichtelijk in de schoenen...

    echt veel bewondering voor jullie moed!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. O help! Echt, respect voor jullie allemaal jong! Ik zou dat zooo niet aankunnen, wordt al lichtjes mottig bij het zien van de foto's! En dan nog zo'n schoon spulletjes naaien voor uw jongens, ik vind dat toch ook een medaille waard!

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Amai.. inderdaad heel grote verbouwingen. Ik hier 9m zonder badkamer gezeten, toilet doorspoelen met een emmer enzo :/..
    Maar, het ziet er wel mooi uit dus blijven voortdoen!! Dan kijk je binnenkort glimlachend terug (met een groot glas wijn in de hand :).

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Respect! En een trofee voor uw MDH, blijven volhouden!

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Hoedje af, echt waar! Ik geef eerlijk toe dat ik zoiets niet zou kunnen, maar heb des te meer bewondering voor mensen die dat wel kunnen.
    En wat doe ik u dan nog eens aan met recykleren...
    Hou de moed erin!

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Ok, volgens mij is jullie werk nog meer geweest dan dat van ons. Hamai!

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Allez Sha, was het nu echt zo moeilijk om dat schoon tegeltje dat oorspronkelijk in de keuken en living lag te behouden? Zonde ;-)))
    Chapeau zunne, gij liever dan ik. Zo'n werk dat jullie al verzet hebben! Het ziet er geweldig uit

    BeantwoordenVerwijderen
  23. 't Ergste vond ik het vuil. Je bent altijd aan 't opkuisen terwijl het de volgende dag terug vuil wordt en echt proper is het nooit. Maar als je ziet wat jullie al allemaal achter de rug hebben! Chapeau! Jullie zijn zonder twijfel een straf koppel.

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Ongelovelijk dat je daar gewoon tussendoor ook gewoond hebt, respect!

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Amai, wat een vooruitgang! En schoon, zeg! Het is niet evident, hé, maar geloof me vrij: binnenkort zijt ge gewoon vergeten hoe zwaar het is geweest en ben je aan het genieten van alle pracht. En blijf je trots dat je het (bijna) allemaal zelf gedaan hebt!

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Zalige foto van de jongens met die hoedjes! En dat gaat daar precies wel heel schoon worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Respect!! Je stelt achteraf toch een grote tips (of bezint-eer-ge-begint)-lijst over het verbouwen samen? Ik werd hier al gek na een maandje plamuren/schilderen/kuisen en schrobben... ai ai. Dat belooft voor later. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Amai zeg, als je dat zo eens op een rij ziet, wat een veranderingen en wat een werken!

    Zo een prestatie!

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Hier ook zeer herkenbaar, maar eind goed al goed, hé.
    Chapeau dat jij het altijd ziet zitten om uw naaiplekje te installeren en dan zulke mooie dingen te maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  30. respect, Respect, RESPECT, R.E.S.P.E.C.T!!
    Amai, dit doe ik je niet na!
    Ik zou het zelfs zonder kleine kinderen niet echt zien zitten peins ik.
    Wat voel ik me een verwend nest nu,...
    Als jullie als koppel dit aankunnen, dan zijn jullie voor elkaar gemaakt! Zeker weten!

    BeantwoordenVerwijderen
  31. Een zucht van herkenbaarheid helaas maar gij moogt harder zagen want bij u is het nog erger. Alleen was ik in de achtergevelloze fase hooghoogzwanger. Dat telt ook voor een punt.

    Ik zucht met je mee, meis.

    BeantwoordenVerwijderen
  32. Oh help, dit is om te flippen... En dan te bedenken dat we ook willen verbouwen binnenkort... Respect!!

    BeantwoordenVerwijderen
  33. Oh, je maakt je met dit bericht wel zeer populair bij je mannelijk lezerspubliek. Mijn wederhelft heeft nog nooit zo aandachtig een blogbericht gelezen, heeft hier net elke foto in detail bekeken, deed me navragen of ook het plakwerk van eigen hand is en bezorgt complimenten aan papa en schoonpapa! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  34. haha Riet (allez Wim)
    en ja, courageus, zeker als ik dan aan jouw ge-naai en ge-VanKatoen denk. Respect!

    BeantwoordenVerwijderen
  35. @Frambooske: Die glazen wijn zijn er nu al hé, kwestie van hier door te raken ;-).

    @Boomie: Naaien, VK, recykleren, 't zijn allemaal dingen die me moed en plezier geven dus ik was er graag bij!

    @An: Dat vind ik ook echt moeilijk, maar de ene dag al meer dan de andere. Veel stofzuigen, dat helpt het gemoed vind ik!

    @Severien: Had ik misschien beter gedaan ja, ik denk dat nu al weer veel vergeten ben.

    @Riet: Daar kenden we iemand voor. 70'tiger die zijn gans leven niets anders deed. Een erg goede vakman!

    BeantwoordenVerwijderen
  36. Amai, dat is nogal iets! Ik herken het stof en het puin en de kabels en het gedoe, maar ik woonde niet in zo een huis, ik snap eigenlijk echt niet dat gij daar in hebt kunnen blijven wonen, laat staan naaien...chapeau, dat is echt heel sjiek!

    BeantwoordenVerwijderen
  37. amaai chapeau om dat allemaal te doen met 2 kinderen en om ondertussen ook nog in de verbouwing te blijven wonen! Ik heb zelf 5 jaar verbouwd (maar wel elders gewoond), dus jullie werk vraagt om zeer veel respect!

    BeantwoordenVerwijderen
  38. Wat een verandering!
    Je krijgt na al die ellende wel een mooi groot huis en wees maar zeker dat je dan al heel snel niet meer kunt geloven dat je echt op zo'n kleine oppervlakte hebt geleefd.

    BeantwoordenVerwijderen
  39. dapper jullie. En *slik* omdat ze er woensdag bij ons aan beginnen. Weliswaar niet zo ingrijpend, maar toch. Sommige foto's bezorgen me kippenvel... ; )

    BeantwoordenVerwijderen
  40. Herkenbaar, herkenbaar... Deel 1 zit er hier al een tijdje op, en deel 2 van de verbouwing zit er binnenkort aan te komen. Een deel dat inhoudt dat alle ramen en deuren eruit moeten, dat er een nieuwe gevel moet gemetst worden, dat de badkamer naar de berging verhuist, en de berging naar de huidige badkamer, dat er een stuk wordt aangebouwd voor een keuken... Ik kijk er enerzijds enorm naar uit, maar anderzijds zie ik er zooo tegenop, terug maanden aan een stuk in het stof en de rommel...

    BeantwoordenVerwijderen
  41. Oh, zoveel klinkt me herkenbaar...

    *Over hoe alleen voor de kinderen zorgen ook echt wel lastig is -> check
    *Over hoe duur het containerpark wel niet is -> check
    *Over hoe loodgieters voortaan op onze zwarte lijst staan -> check, maar vervang loodgieter door dakwerker
    *Over de buurvrouw die vraagt wanneer we dan onze haag eens gaan scheren -> de haag, is de staat van onze tuin ... hehe, precies of dat onze grootste zorgen zijn
    *Over de stand van de rekening -> check
    *Over dat we 't nooit meer opnieuw zouden doen -> dubbel check

    Verbouwen, dat zijn nooit de leukste jaren van uw leven, maar de evaluatie mag je -denk ik- maar een paar jaar later opmaken.
    Ge zijt niet alleen, denk je dan maar

    BeantwoordenVerwijderen
  42. de laatste foto is erg leuk
    kwam hier ff kijken

    BeantwoordenVerwijderen
  43. Inderdaad heel herkenbaar, al zijn wij dan verhuisd. Maar dat kon niet anders zonder toilet, water of gas en wekenlang non-stop twee drilboren in huis. Gehamer en geklop en stof zijn we gewend, maar die drilboren, daar kan je gewoon niet tegenop. En dan nog met mijn dikke buik - dat zag mijn lief niet gebeuren, en ik denk dat hij geen ongelijk had. Nog één week en we verhuizen weer, hoezee voor de bronchitis die me aan de zetel kluistert! Perfecte timing! Een keuken zullen we nog niet hebben, en de badkamer zal bestaan uit toilet + bad, maar ja, dat volstaat eigenlijk wel volgens de definitie niet? Veel succes en ademruimte, ik sta vol bewondering te kijken dat je toch nog zoveel kan naaien. Mijn creativiteit is effe op!

    BeantwoordenVerwijderen
  44. Ik herken de frustratie (want ook al zijn we al een beetje verder, ik veronderstel dat je dat vloeken nog wel regelmatig 's nodig hebt). Ik moest soms ook wel lachen, omdat ik sommige foto's ook heb, met quasi zelfde opstelling en al. Ergens lucht dat toch op, niet alleen zo zot zijn. Momenteel kijk ik uit naar lichtschakelaars, en peertjes die verbonden zijn aan die schakelaars. Zo ergens binnenkomen en 't licht gewoon aansteken, ipv de stekker van een werfspot in verlengkabel nummer 3 te moeten steken bij 't flauw schijnsel van een gsm, om dan zot te worden van 't feit dat ik nooit 's gemakkelijk door de kinderbeveiliging raak. Ik ga ook nog 's naar de beginfoto's kijken, dat helpt :-) Succes!

    BeantwoordenVerwijderen