18 februari 2010

Marrakech

Wat u moet weten voor u dit leest: ik ben zot van reizen, ik wil er een groot deel van mijn leven aan wijden en ik sta totaal open voor andere culturen. Reizen, andere culturen, het doet me stilstaan, relativeren en appreciëren. Hou dat in gedachten wanneer het gevoel u overvalt dat ge mij, met al mijn commentaar, ni meer zo tof vindt. Want eerlijk is eerlijk, Marrakech was niet wat ik verwacht had en ik ben er dus niet altijd even lief voor.

Laat ons beginnen met de verrassing. Ik werd dus 30 en kreeg van de MDH een bon voor stof, in te wisselen op een evenementje ergens in de week van de 8ste.
's Avonds de 7de werd ik verteld dat we eigenlijk een paar dagen weg gingen. Een keer zonder kinders... slik. De maandag moest ik gebruiken om alle gerief klaar te maken en me mentaal voor te bereiden op den eerste keer mijn kinders voor meer dan 1 nacht afgeven. Dardennen, daar zouden we naartoe gaan. Na meerdere neen-dank-u's van mijnen kant wou hij bewijzen hoe 'wauw' die Ardennen eigenlijk wel niet zijn. La Roche heeft het al lange tijd geleden voor mij verbrod. Maar ik was wel content. Gewoon efkes weg, ik had het nodig, net voor ik weer moet gaan werken.

En op dinsdag vertrokken we dan, eerst richting Kempen om de kinderkes bij de grootouders af te zetten, dan naar Dardennen. Ik werd halverwege de rit geblinddoekt en toen ik dienen doek af mocht doen, stond ik op een parking. Ik rook onraad, Dardennen waren nergens te bespeuren, er werd geheimzinnig gedaan, er werd een pakske gegeven, een reisgids over Marrakech en toen viel mijnen frang. Ik pinkte een traantje weg en sprong met een brede smile op 't vliegtuig. Richting de bestemming waar ik al jaren over aan 't zagen was, waar ik verwachtingen van had en daarom nu dus eigenlijk een beetje ontgoocheld ben.

Ik weet niet of u in de nabije toekomst naar Marrakech zult gaan, maar moest u dat van plan zijn dan kunnen deze ervaringen, weetjes, do's en dont's misschien nog van pas komen.



1.
Het eten: sober maar lekker. Een resto die de moeite was: Riad Omar. Te vermijden: de Marrakchi. Ga je ergens eten en wil je geen volledige menu, vraag dan naar de à la carte-kaart want ze hebben die, maar boden die ons nooit uit zichzelf aan.

2. + 3.
Zie je één van deze mannen, maak u dan uit de voeten. Tijdens onze eerste stapkes in de Medina, sprak den eerste ons aan en begon honderduit te vertellen. Wij "aha, aha, interessant" en voor we 't wisten zaten we, Allah mag weten waar, met de man van de 3de foto thee te drinken, probeerden we ons te wurmen uit een ambetante situatie waar we ons verplicht voelden om één van de vele doeken te kopen die ze voor onze voeten open gelegd hadden. Verhalen over de Medina, de woorden 'come, I'll show you' en 'for the princess', de thee, de zogenaamde gastvriendelijkheid, misschien zou dat u geen wrang gevoel geven en zou u neen tegen alles durven zeggen, maar wij hadden onze les op dat moment nog niet geleerd. We kwamen buiten met een te dure doek, moesten de gast die de dekens had open gelegd iets geven en moesten den eerste kerel ook betalen. Denkt u nu "amai die lieten zich wel doen"? Ikke achteraf toch echt wel vaak...



4.
Henna, ik zie da graag dus ik liet dat doen. Prijs: 40 euro... ik liet me eens niet doen en betaalde uiteindelijk 5 euro. Bruin zou 2 weken blijven, we zijn nu een week verder en 't is er bijna volledig af.

Na een dag Medina hadden we stress... Misschien kan u daar beter mee om dan den MDH en ikzelf, maar echt om de 5 botten aangeklampt, meegetrokken en achtervolgd worden, het deed me niet echt deugd. Mijn kinders doen dat ook hele dagen, het punt was nu net om daar eens een paar dagen verlost van te zijn hé. Tuurlijk mogen ze mij aanspreken en iets vragen, maar twee keer "non, merci" (per persoon hé) zou voldoende moeten zijn om me daarna gerust te laten. Verloren lopen in Marrakech, ik zou daar in vakantieomstandigheden normaal van genieten. Ik weet niet hoe dat bij u zit, maar 2 euro per 100 meter meelopen om ons de richting te wijzen, ik vind dat veel.

Den tweeden avond hadden we afgesproken met Achmed. Een ex-collega van den MDH die terug in Marrakech gaan wonen was en blijkbaar vooraf al laten weten had dat we best een gids namen. We hadden dat nog nooit gedaan en waren dat nu ook niet van plan maar 's avonds werd die onwil vaneigens gevolgd door een 'I told you so'. We belden uiteindelijk naar Mohamed Agouri, een kennis van Ahmed en erkende gids. Hij regelde voor ons een taxi die ons de dag erna naar Setti Fatma bracht en de dag daarop toonde hij ons de Medina zoals iedereen ze zou moeten zien. 'k Had het nooit gedacht, maar ik raad u dienen mens echt aan.

5. + 6.
Op weg naar Setti Fatma stopten we bij een berbermarktje. Sober, rustig en één van de dingen die ik opnieuw zou doen. De mensen waren er vriendelijk zonder meer en ik vond er koffie, kruiden en een tajine. Daar in de buurt kwamen we ook 'het plaatselijke kruidvat' (dixit den MDH) tegen. Ze maken daar de arganolie en vanalle andere producten. Wreed lekker alternatief voor choco hadden ze er.



7. + 8.
De ezel, het standaard vervoersmiddel. En de kiekskes, standaard koopwaar.'k Had compassie met hen. 't Was voor mij toch efkes slikken.

9.
Uitzicht in Setti Fatma, zo schoon. We wilden daar wandelen, je kon er watervallen vinden. Op dat moment hadden we onze les al geleerd. We wandelden er alleen naartoe. Je hebt dus GEEN gids nodig bij het hiken naar de watervallen. Ze beweren het allemaal, iedereen die je tegenkomt, maar ’t zijn uw voeten die u omhoog doen klimmen, niet zo’n gast die ge 10 euro per persoon moet betalen om uw hand af en toe vast te houden wanneer de tocht iets moeilijker is.



10.
Ondanks al mijn negatieve commentaar was ik wel gelukkig zunne, vooral wanneer er een smske over mijn mannekes te lezen viel.

11.
Met de gids een volledige dag gewandeld, genoten en bezocht. De huizen/gebouwen zien er aan de buitenkant vaak afgeleefd of ononderhouden uit, maar binnen kijkt ge uw ogen uit. 't Is net zo met de bekende bezienswaardigheden, gebouwen die niet altijd makkelijk te vinden zijn, maar vanbinnen: wauw!

Moest u van plan zijn om over een paar maand Sex and The City II te gaan zien: op deze foto ziet ge één van de straten waar ze gefilmd hebben. Blijkbaar zaten ze anderhalve maand in Marrakech (in de Joodse wijk), maar in de film wordt het als Dubai gepresenteerd (filmen daar bleek veel duurder te zijn).

12.
De souvenirs: hét deken, grote tajine, mini-tajinekes, arganolie, koffie, een deel van de stof die ik kocht, knoopkes voor een djellaba, zout, kruiden, babouches, minischaal, grote schaal en een soort snuifmedicijn tegen verkoudheden. De helft cadeaukes, de helft voor onszelf.



13.
Sfeerbeeld.

14. + 15.
De Medersa (de oude universiteit) in de Medina, één van de schoonste dingen die ik er zag. Wat een handwerk...

'Marrakech, it grows on you' stond er in mijn reisgids. Ik kan er in komen, maar dan moet ge er volgens mij al wat langer zijn, dan moogt ge niet den zoveelsten toerist zijn. Want pas op, ik ben er mij bewust van hoor, we gaan er efkes langs, hangen er den rijken toerist uit terwijl Marokko au fond eigenlijk nog altijd een wreed arm land is, ik besef het zeker, maar sommige zaken waren er voor mij toch gewoon wat over.

Om te besluiten, nog efkes vermelden dat Vrollie mij de Beautiful Blogger Award gaf.



Merciekes zunne! Ik ga ne keer wat los omgaan met de regels. Ik post de foto en ik vertel nog één feit over mezelf (recent vernomen). Moest je nog met dringende vragen over mij zitten (bijvoorbeeld of ik een arrogante toeriste ben of zo), shoot! En ik ga niemand meer nomineren want volgens mij is hij overal al aan bod gekomen.

Feit: Ik ben 4000 kamelen waard, LOL!

7 opmerkingen:

  1. Heerlijk om te lezen. Maar 'k zou het er ook wel van krijgen om zo aangeklampt te worden. En ik kan ook geen 'nee' zeggen...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben met school eens naar Marokko geweest, twas een prachtige reis maar ik ga er niet meer naartoe denk ik. Ik heb mij de helft van de tijd OF schuldig OF afgezet OF ambetant gevoeld... schuldig omdat wij overdag in arm uitziende delen van de stad liepen, in zo smalle straatjes dat een volgeladen ezel er amper doorkon, waar de mensen op straat alles deden, waar het niet zo fris rook, en wij gingen dan 's avonds naar een poepsjiek hotel.... en afgezet omdat er constant aan uw armen getrokken wordt, en als ge dan eens een souvenirke koopt (waar ge zowiezo al veeeel teveel voor geeft), proberen ze u nog duizend andere dingen aan te smeren die ge eigenlijk niet nodig hebt. en ambetant omdat, sommige vrouwen die henna zetten, letterlijk uw arm of been vastgrepen en gewoon begonnen met hun (niet eens zo mooie) tekening, en daarna moogt ge wel betalen..

    maar het land is schoon en de cultuur en ook de natuur is prachtig, daar niet van..

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wij waren vorige zomer in Marrakech. Je verhaal is wel herkenbaar, maar we konden er wel van genieten. We hebben ook meer ons been stijf gehouden en geen dingen gekocht die we niet nodig hadden of geld gegeven aan 'gidsen' die we niet gevraagd hadden.
    Na Marrakech volgde er nog een rondreis, samen met Zoonlief. En die was zálig!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat jammer dat de ervaring wat negatiever was, ik heb vorig jaar 3 weken rondgetrokken in Marokko (van noord nr zuid, bergen, zee) en Marrakech was onze laatste stop op de laatste dag en ik moet zeggen dat die dag eigenlijk het minste was. Marokko is zo'n mooi land en de mensen zijn echt wel vriendelijk en gastvrij, zeker in de berberdorpen. We hebben bij mensen gelogeerd, in berbertenten gegeten, veel gidsen genomen en dat was allemaal heel leuk.
    In Marrakech was dat inderdaad een pak minder, veel afzetterij in de winkeltjes, helemaak niet leuk. Het noorden van Marokko vond ik het mooiste (Chefchouen) en natuurlijk de kloven en het Atlasgebergte zijn heel mooi! Ik had ook ongelofelijk veel souvenirs en echt wel koopjes maar nam wel mijn tijd om af te dingen, wat snel een half uur kon duren voor je de prijs had die je wou, ik ging zowiezo tot een derde of vierde van de prijs...Marokko als land is inderdaad wel de moeite , Marrakech is gewoon propvol toeristen en waar toeristen zijn, word er geprofiteerd, jammer!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Leuk verslag! Ik moet eerlijk toegeven dat zulke landen me echt niet aantrekken, zeker om een aantal redenen die je aangehaald hebt. Vooral omdat ik het ook zo moeilijk heb om nee te zeggen...

    Maar toch, het lijkt me toch een leuke ervaring en ik hoop dat jullie een beetje konden genieten van de quality-time. Hoe lief trouwens dat het een verrassing bleef tot op het einde, met blinddoek enal! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Leuk hoor, en zo'n romantisch kado van je MDH! Wel jammer dat het zo touristisch is, ik vind het ook vreselijk om steeds zo achtervolgd te worden..
    En 4000 kamelen, wauw :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Leuk om te lezen. Zal wel deugd gedaan hebben, zo zonder kids!

    BeantwoordenVerwijderen